«Πρέπει να έχεις μυαλό για να είσαι διαφορετικός».

ΤΟΛΜΗΡΗ ΠΡΟΤΑΣΗ «ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ», ΜΕ ΑΞΟΝΑ ΜΙΑ ΤΡΑΝΣΕΞΟΥΑΛ, ΠΡΟΒΑΛΛΕΙ Η ΤΑΙΝΙΑ «ΣΤΡΕΛΛΑ» ΤΟΥ ΠΑΝΟΥ Χ. ΚΟΥΤΡΑ, ΠΟΥ ΚΑΝΕΙ ΚΑΡΙΕΡΑ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ. ΑΝΤΕΧΕΙ ΟΜΩΣ Η ΕΛΛΑΔΑ ΤΟ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ;
από τον Πάυλο Κάγιο (Τα Νέα, 12/12/09)

Η ανεξάρτητη και προκλητική «Στρέλλα» εκπροσώπησε τα ελληνικά χρώματα στο Πανόραμα του Φεστιβάλ Βερολίνου με εγκωμιαστικά σχόλια, προβλήθηκε σε 16 γαλλικές αίθουσες με διθυραμβικές κριτικές και έφτασε η ώρα να απευθυνθεί στο ελληνικό κοινό. Να του μεταφέρει «μια ιστορία για τη σημασία της αποδοχής του διαφορετικού, την ανάγκη για αλληλοσεβασμό, την αγάπη πέρα και πάνω από κάθε σύμβαση και ταμπέλα», όπως λέει ο σκηνοθέτης της, Πάνος Χ. Κούτρας.
Η Στρέλλα αλλάζει το φύλο της, την ταυτότητά της, και με την ορμή και την αυθάδεια της νιότης βουτάει σε έναν επικίνδυνο έρωτα με έναν φυλακισμένο. Και μέσα από την πορνεία, πάει πολύ πιο πέρα, στα άκρα. Με μόνο όπλο την αγάπη για τη ζωή και την «τρέλα» της…
«Με φωνάζουν Στρέλλα, γιατί οι φίλες μου λένε πως είμαι τρελή! Με την καλή έννοια. Είμαι πληθωρική, τολμηρή και δεν λογαριάζω κανέναν και τίποτα. Αλλά η ηρωίδα είναι πολύ ευαίσθητη και πονόψυχη», λέει η Μίνα Ορφανού που υποδύεται την ηρωίδα, έχοντας ζήσει τα ίδια ακριβώς και στη ζωή της.

Μόνο με «τρέλα» αντιμετωπίζεται η επιλογή της διαφορετικότητας;
Μάλλον το αντίθετο. Πρέπει να έχεις μυαλό που να δουλεύει για να μπορέσεις να επιβιώσεις. Η κοινωνία είναι εχθρική με το διαφορετικό και ειδικά στην Ελλάδα. Αν δεν είσαι αρκετά δυνατός, τότε μπορεί να τρελαθείς κανονικά. Δεν μ΄ αρέσει να κλαίγομαι γιατί ήμουν και τυχερή. Πότε δύσκολα, πότε εύκολα. Πάντα όμως αισθανόμουν δυνατή για να υπερασπιστώ αυτό που είμαι

Πόσο μπορεί να γίνει «σχέση ζωής» ο έρωτας μίας τρανσέξουαλ με έναν άντρα;Ή κρύβεται πάντοτε πίσω το οικονομικό συμφέρον;

Μίνα Ορφανού: Οι σχέσεις είναι ίδιες, όπως και σε όλους τους ανθρώπους. Καμιά φορά όμως όταν ο άντρας που είναι με μία τρανσέξουαλ δεν είναι ειλικρινής και δεν το έχει παραδεχτεί κοινωνικά και κρύβεται και κρύβει τη σχέση του από τους φίλους του ή την οικογένειά του, τότε αρχίζουν τα προβλήματα. Βέβαια είναι πολύ δύσκολο και γι΄ αυτόν γιατί υπάρχει μεγάλη προκατάληψη και τρανσοφοβία. Όσο για το συμφέρον, υπάρχει πολλοί άνθρωποι που κτίζουν τις σχέσεις τους με βάση το όφελος. Είτε τρανς είτε ετεροφυλόφιλοι. Πόσα ζευγάρια παντρεύονται για τα λεφτά;
Γιάννης Κοκιασμένος: O έρωτας είναι έρωτας. Τελεία. Δεν ξέρω αν ο έρωτας έρχεται απ΄ το υπερπέραν ή βρίσκει πάτημα σε κάτι μέσα μας, πάντως παρα μένει κάτι αναπόδραστο.

Στην ταινία υπάρχει μια τολμηρή ερωτική σκηνή, την οποία ο Γιάννης Κοκιασμένος δεν είχε ενδοιασμούς να γυρίσει. «Στη ζωή είμαι καουμπόης, δεν έχω ενδοιασμούς», λέει.

Η απόκτηση παιδιού όμωςείναι ένα από τα κυρίαρχα νοήματα του κλασικού γάμου. Κάτι τέτοιο αποκλείεται στη σχέση μίας τρανσέξουαλ ή τραβεστί με άντρα…

Μίνα Ορφανού: Φυσικά και όχι. Μπορεί να υπάρχει παιδί από έναν πρώτο γάμο, μπορεί να υιοθετηθεί κ.λπ. Στην εποχή μας υπάρχουν πολλοί τρόποι για να αποκτήσεις παιδί, άμα το θέλεις, όπως και στα ετεροφυλόφιλα ζευγάρια. Γιάννης Κοκιασμένος: Υπάρχουν πολλά ετεροφυλόφιλα ζευγάρια που είτε δεν μπορούν είτε δεν θέλουν ν΄ αποκτήσουν απογόνους, χωρίς αυτό να τα καθιστά αποτυχημένα. Εξάλλου ο ήρωας της ταινίας είναι ήδη πατέρας. Έχει ένα παιδί.

Η ταινία στο τέλος προτείνει ένα νέο μοντέλο οικογένειας. Ποιο είναι αυτό;
Μίνα Ορφανού: Η ταινία λέει πως όταν δύο ή περισσότεροι άνθρωποι αγαπιούνται πραγματικά και σέβονται ο ένας τον άλλο, μπορούν να ζήσουν μαζί.

Γιάννης Κοκιασμένος: Πιστεύω ότι είμαι ένας άνθρωπος με παραδοσιακές αξίες και γι΄ αυτό θέλω να βλέπω σ΄ αυτή την εναλλακτική πρόταση όχι κάτι νέο, αλλά την ίδια την ουσία της έννοιας «οικογένεια», δηλαδή μια ομάδα ανθρώπων, με ή χωρίς δεσμούς αίματος που η κοινή τους ζωή διέπεται από αγάπη, διακριτικότητα και σεβασμό από και προς όλα τα μέλη της.
Πολλοί τραβεστί ή τρανσέξουαλ είναι εξαιρετικά δύσκολο να βρουν άλλη δουλειά, γι΄ αυτό αναγκάζονται να βγουν στη πορνεία, παρατηρεί ο Γιάννης Κοκιασμένος. «Μέχρι πριν από λίγο καιρό δεν μπορούσαν να κάνουν αλλιώς», προσθέτει η Μίνα Ορφανού. «Φαντάζεστε εσείς πριν από λίγα χρόνια μία τρανσέξουαλ νοσοκόμα, υπάλληλο στην τράπεζα ή δασκάλα στο σχολείο; Ούτε κατά διάνοια! Σιγά σιγά όμως αρχίζουν και αλλάζουν τα πράγματα, ευτυχώς. Σίγουρα στην Ευρώπη, αλλά και στην Ελλάδα. Επίσης μην ξεχνάτε πως είναι και “επάγγελμα” στο οποίο υπάρχει μεγάλη ζήτηση! Αρκετά χρήματα και πολλοί πελάτες!».

Πόσο έχει εκσυγχρονιστεί η ελληνική κοινωνία; Συνεχίζει να σοκάρεται με τις τραβεστί, τις τρανσέξουαλ ή και τους ομοφυλόφιλους;

Μίνα Ορφανού: Από τους γκέι σοκάρεται λιγότερο πια. Από τις τραβεστί και τις τρανσέξουαλ δυστυχώς ναι, πολύ ακόμα. Υπάρχει πολύς δρόμος μπροστά!
Γιάννης Κοκιασμένος:… ή τις ανύπαντρες μητέρες, τις πόρνες, τους φυλακισμένους, τους κουκουλοφόρους, τους Αλβανούς ή τους μετανάστες γενικότερα κ.λπ. Ο Αλέξης Τσίπρας και οι φίλοι του δεν σοκάρονται και αποτελούν μέλη της ελληνικής κοινωνίας. Ο Άδωνις Γεωργιάδης και οι φίλοι του σοκάρονται και αποτελούν και αυτοί μέλη της ίδιας κοινωνίας. Τώρα προς τα πού θα γείρει η πλειονότητα των μελών της ελληνικής κοινωνίας είναι ζήτημα καθημερινής πολιτικής πάλης. Η πρόκληση για μένα ήταν να κάνω τον ήρωα της ταινίας έναν χαρακτήρα που θα μπορούσε να αγαπηθεί και να αφήσει τους θεατές να ταυτιστούν μαζί του.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: