Ποντίκι / 17.12.09 ****1/2

από τον Γιώργο Κορωναίο

Ο Γιώργος  βγαίνει από τη φυλακή. Ψάχνει τον γιο του. Αναζητά συγχώρεση από ένα παρελθόν σκοτεινό, βαρύ. Το πρώτο του βράδυ στο φτηνό ξενοδοχείο της ελευθερίας του γνωρίζει μια τρανσέξουαλ πόρνη. Τη λένε Στρέλλα – από το Στέλλα, αλλά με μια δόση τρέλας. Ψάχνοντας ο καθένας τη δική του ελευθερία, θέλοντας να ξεφύγουν από την προσωπική τους φυλακή, θα ερωτευτούν. Στην αρχή με την ανάγκη που έχει ένας άνθρωπος που πνίγεται να πιαστεί από κάτι, από ένα φιλί, μια ελπίδα. Στη συνέχεια θα αγαπηθούν βαθιά, με κάθε τρόπο που ένα σώμα μπορεί να αγαπήσει ένα άλλο, με κάθε δεσμό που μπορεί να ενώσει δυο υπάρξεις. Όμως, μια τέτοια αγάπη που σπάει ταμπού και νόρμες, που πρέπει να εφεύρει τους κανόνες της απ’ την αρχή, πώς μπορεί να υπάρξει σε έναν κόσμο που είναι φτιαγμένος για να μας τσακίζει; Πώς θα κερδίσει ένα «happy end», όταν το παρελθόν είναι γεμάτο μυστικά, σκοτάδι, πόνο; Δεν υπάρχει αμφιβολία, η «Στρέλλα» είναι φτιαγμένη από το υλικό μιας αρχαίας τραγωδίας, μόνο που ο Πάνος Χ. Κούτρας είναι υπερβολικά τολμηρός, θαρραλέος, τρελός (πείτε τον όπως θέλετε) για να επαναπαυθεί στη βολική σύμβαση του δράματος που θα οριοθετούσε στα χέρια κάποιου άλλου το σπουδαίο αυτό σενάριο. Η «Στρέλλα» δεν είναι μια τραγωδία, όχι μόνο γιατί οι ήρωές της δεν είναι σχήματα ενός κινηματογραφικού είδους μα άνθρωποι με σώματα και πάθη, αλλά γιατί το φιλμ δεν είναι μια συμβατική ιστορία, ένα δράμα, μια ηθογραφία. Η «Στρέλλα» είναι ένας εκρηκτικός μηχανισμός. Εκπυρσοκροτεί από το πάθος, από τη δύναμη μιας πρωτόγνωρης αγάπης που αλλάζει τους ήρωες, από τα σημάδια μιας καινούργιας εποχής που αλλάζει την ίδια μας την κοινωνία. Οι ήρωες του Κούτρα δεν είναι καταραμένοι, δεν είναι άγιοι, είναι σαν εσάς κι εμένα και είναι εδώ για να μείνουν. Η ιστορία τους είναι συνταρακτική. Είναι μαζί αληθινή. Είναι μια ιστορία από αυτές που θες να διηγηθείς σαν αξιοπερίεργο, αλλά που στην πορεία η εξωτική της πλευρά μένει γρήγορα στην άκρη. Η σπουδαία δουλειά του Κούτρα, οι σπαρακτικά αληθινές ερμηνείες των πρωταγωνιστών του, το εξαιρετικό σενάριο, σε κάνουν να ξεχνάς γρήγορα το αξιοπερίεργο και να επικεντρώνεσαι στο θαυμαστό. Στη συνταρακτική ένταση της αγάπης, στην περιφρόνηση της ταινίας για κάθε κλισέ, στη μαγική μίξη του σκοταδιού με το φως, του γέλιου με τα δάκρυα, στην τρυφερή ματιά σε έναν κόσμο που δεν έχει συνηθίσει να τον κοιτάζουμε έτσι. Συγκινητική και μεγαλόψυχη, ανατρεπτική και μαζί συμπονετική, τολμηρή αλλά γεμάτη αγάπη, η «Στρέλλα» πρεσβεύει μια θεώρηση για το σινεμά ενός σκληρού ρεαλισμού που αφήνει χώρο στο παραμύθι, αλλά και μια θεώρηση της ίδιας κοινωνίας, στην οποία κάθε παλιά ιδέα, κάθε στενόμυαλη σκέψη απλά δεν έχει θέση. Η «Στρέλλα» είναι φτιαγμένη για να ενοχλήσει μόνο τις γερασμένες, νεκρές καρδιές, τους ανθρώπους που τρέφονται από τη μιζέρια. Οι υπόλοιποι μπορούμε να γιορτάσουμε την άφιξη μιας ταινίας αληθινά σημαντικής. 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: